راههای درمان افسردگی شدید و مزمن در زنان و مردان:علل ،علائم و نشانه ها

احساس غمگینی، ناامیدی، از دست دادن علاقه یا لذت از فعالیت‌های روزمره، اینها علائمی هستند که برای همه‌ی ما آشنا می‌باشند. اما در صورتی که ماندگار باشند و تاثیر قابل ملاحظه‌ای بر زندگی ما بگذارند ممکن است تبدیل به افسردگی شوند.

افسردگی یک اختلال روانی است و خلقی است که خصوصیت آن بی‌حوصلگی و احساس غمگینی و از دست دادن علاقه می‌باشد. افسردگی یک مشکل مداوم است و گذرا نمی‌باشد، مدت زمان متوسط یک دوره‌ی افسردگی ۶ تا ۸ ماه است.

به نظر می‌رسد که افسردگی در زنان بیشتر از مردان شایع است. علائم آن شامل عدم خوشی و کاهش علاقه به چیزهایی که قبلاً باعث خوشحالی فرد می‌شدند، است.

وقایع زندگی مانند داغدار شدن باعث ایجاد تغییرات خلقی می‌شوند که معمولاً از ویژگی‌های افسردگی قابل تشخیص هستند. علل افسردگی بطور کامل درک نشده‌اند اما احتمالاً ترکیب پیچیده‌ای از عوامل ژنتیکی، بیولوژیکی، محیطی و روانی می‌باشد. افسردگی را می‌توان با داروهای ضد افسردگی یا روان درمانی درمان کرد. برای کسب آگاهی در باره‌ی افسردگی، تشخیص و درمان آن و همچنین کسب مشاوره از  متخصصین مغز و اعصاب و یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌ی متخصص مغز و اعصاب تماس حاصل نمایید.

چه مواردی تحت عنوان افسردگی طبقه بندی نمی‌شوند؟


افسردگی متفاوت از نوسانات خلق و خوی است که افراد به عنوان بخش از زندگی عادی خود تجربه می‌کنند. واکنش‌های عاطفی موقت در برابر چالش‌های زندگی روزمره افسردگی نمی‌باشد.

به همین ترتیب، حتی احساس اندوه ناشی از مرگ یک فرد نزدیک در صورتی که ماندگار نباشد افسردگی نیست. هرچند افسردگی می‌تواند مرتبط با داغدار شدن باشد. هنگامی که افسردگی بعد از یک فقدان رخ دهد، روان‌شناسان آن را اندوه پیچیده می‌نامند.

انواع


افسردگی تک قطبی و دو قطبی

اگر ویژگی غالب، حالت افسردگی باشد، این وضعیت افسردگی تک قطبی نامیده می‌شود. هرچند در صورتی که ویژگی آن دوره‌های مانیک و افسردگی باشد که با دوره‌های خلق و خوی طبیعی جدا شده‌اند، تحت عنوان اختلال دو قطبی (پیش‌تر افسردگی مانیک نامیده می‌شد) شناخته می‌شود.

افسردگی تک قطبی می‌تواند شامل اضطراب و علائم دیگر باشد اما بدون دوره‌های مانیک. هرچند، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که در حدود ۴۰ درصد از اوقات، افراد مبتلا به اختلال دو قطبی افسرده هستند و در نتیجه تمایز این دو وضعیت دشوار می‌باشد.

اختلال افسردگی اساسی با ویژگی‌های روان پریشی

ویژگی این وضعیت، افسردگی همراه با روان پریشی است. روان پریشی می‌تواند شامل توهم، باورهای غلط و عدم قبول واقعیت،‌ یا هذیان باشد که باعث می‌شود فرد چیزهایی را حس کند که وجود ندارند.

افسردگی پس از زایمان

زنان اغلب دچار وضعیتی تحت عنوان اندوه تازه مادران می‌شوند، اما افسردگی پس از زایمان شدیدتر است.

اختلال افسردگی اساسی با الگوی فصلی

این وضعیت که قبلاً اختلال خلقی فصلی نامیده می‌شد مرتبط با کاهش روشنایی روز در زمستان است. افسردگی در طول این فصل رخ می‌دهد اما در سایر اوقات سال و در واکنش به نور درمانی بهبود می‌یابد. در کشورهای با زمستان‌های طولانی یا شدید بیشتر این وضعیت مشاهده می‌شود.

علل


علل افسردگی بطور کامل درک نشده‌اند و ممکن است محدود به یک منبع نباشد. افسردگی احتمالاً ناشی از ترکیب پیچیده‌ای از عواملی است که شامل موارد زیر هستند:

  • ژنتیکی
  • بیولوژیکی: تغییرات در میزان انتقال دهنده‌های عصبی
  • محیطی
  • روانی و اجتماعی

برخی افراد بیشتر از دیگران در خطر ابتلا به افسردگی هستند؛ عوامل خطر عبارتند از:

  • رویدادهای زندگی: ازجمله داغدار شدن، طلاق، مشکلات کاری، روابط با دوستان و خانواده، مشکلات مالی، دغدغه‌های پزشکی یا استرس حاد
  • شخصیت: افرادی که در ارائه برنامه‌ها یا کنار آمدن با مشکلات پیشین در زندگی ناموفق هستند.
  • عوامل ژنتیکی: خویشاوندان درجه اول و دوم با بیماران افسرده بیشتر در خطر هستند.
  • آسیب‌های دوران کودکی
  • برخی داروهای تجویزی: از جمله کورتیکواستروئیدها، برخی مسدود کننده‌های بتا، اینترفرون و سایر داروهای تجویزی
  • سوء مصرف داروهای تفریحی (مانند الکل و آمفتامین) می‌تواند همراه با افسردگی باشد یا منجر به آن شود. ارتباط قوی بین سوء مصرف دارو و افسردگی وجود دارد.
  • ضربه به سر در گذشته
  • افرادی که دچار دوره‌های افسردگی اساسی بوده‌اند بیشتر در خطر ابتلای مجدد به آن هستند.
  • سندرم‌های درد مزمن و نیز سایر شرایط مزمن مانند دیابت، بیماری مزمن انسدادی ریه و بیماری قلبی عروقی

علائم افسردگی


علائم و نشانه‌های افسردگی می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • خلق و خوی افسرده
  • کاهش علاقه یا لذت از فعالیت‌هایی که فرد قبلا از آنها لذت می‌برد، مانند فقدان تمایل جنسی
  • کاهش وزن ناخواسته (بدون رژیم غذایی) یا کاهش اشتها
  • بی خوابی (مشکل در خوابیدن) یا پرخوابی
  • آژیتاسیون (برای مثال بی قراری، قدم زدن با اضطراب در یک مسیر کوتاه)، یا کندی روانی حرکتی (کندی حرکات و تکلم)
  • خستگی یا فقدان انرژی
  • احساس بی ارزش بودن یا گناه
  • بدتر شدن توانایی فکر کردن، تمرکز یا تصمیم گیری
  • افکار مکرر در مورد مرگ یا خودکشی یا تلاش برای خودکشی

تشخیص


تشخیص افسردگی با یک جلسه مشاوره با پزشک یا متخصص سلامت روان آغاز می‌شود. درخواست کمک از یک متخصص سلامت به منظور بررسی دلایل مختلف افسردگی، اطمینان از تشخیص افتراقی دقیق و درمان بی‌خطر و موثر اهمیت بسزایی دارد.

  • مانند بیشتر مراجعات به پزشک، ممکن است یک معاینه‌ی فیزیکی به منظور کنترل علل جسمی و شرایط همراه با آن انجام شود. سوالاتی پرسیده خواهد شد و سابقه‌ی بیمار گرفته می‌شود تا علائم، دوره زمانی و غیره مشخصص گردند.
  • برخی پرسشنامه‌ها به پزشکان کمک می‌کنند تا شدت افسردگی را ارزیابی کنند. برای مثال مقیاس درجه بندی افسردگی هامیلتون دارای ۲۱ سوال است که نمرات آن توصیف کننده‌ی شدت بیماری خواهد بود. مقیاس هامیلتون یکی از مورد استفاده‌ترین ابزار ارزیابی در جهان توسط متخصصین جهت درجه بندی افسردگی می‌باشد.

درمان افسردگی


افسردگی یک بیماری روانی قابل درمان می‌باشد. سه بخش به منظور کنترل افسردگی وجود دارد:

  • حمایت: از بحث در مورد روش‌های عملی و کمک در استرس‌ها، تا آموزش به اعضای خانواده.
  • روان درمانی: که تحت عنوان گفتار درمانی نیز شناخته می‌شود، مانند رفتار درمانی شناختی.
  • درمان با دارو: داروهای ضد افسردگی شدید

روان درمانی

روان درمانی یا گفتار درمانی برای افسردگی شامل رفتار درمانی شناختی (CBT)، روان درمانی بین فردی و درمان حل مشکلات می‌باشد. در موارد خفیف افسردگی، روان درمانی اولین گزینه‌ی درمان می‌باشد؛ در موارد متوسط و افسردگی شدید ممکن است از آنها در کنار درمان‌های دیگر استفاده کرد.

رفتار درمانی شناختی و روان درمانی بین فردی دو نوع اصلی روان درمانی مورد استفاده در افسردگی می‌باشند. رفتار درمانی شناختی ممکن است در جلسات فردی با درمانگر، بصورت رو در رو، گروهی یا تلفنی انجام شود. برخی از مطالعات اخیر نشان داده‌اند که رفتار درمانی شناختی را می‌توان بطور موثری از طریق کامپیوتر نیز اجرا کرد.

درمان بین فردی به بیماران کمک می‌کند تا مشکلات عاطفی که بر روابط و ارتباطات آنها تاثیر گذاشته و چگونگی تغییر خلق و خوی توسط این عوامل که قابل تغییر هستند را شناسایی کنند.

داروهای ضد افسردگی

داروهای ضد افسردگی توسط پزشک تجویز می‌شوند. این داروها برای افسردگی‌های متوسط تا شدید مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما برای کودکان توصیه نمی شوند و برای نوجوانان نیز با احتیاط تجویز می‌گردند.

برخی از انواع داروها در درمان افسردگی وجود دارند:

  • مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)
  • مهار کننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs)
  • ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای
  • ضد افسردگی‌های آتیپیک
  • مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین و نوراپی‌نفرین

هر دسته از داروهای ضد افسردگی بر روی یک انتقال دهنده‌ی عصبی متفاوت عمل می‌کنند. مصرف داروها باید طبق تجویز پزشک حتی بعد از بهبود علائم ادامه پیدا کند تا از بازگشت بیماری جلوگیری شود.

داروهای ضد افسردگی ممکن است افکار یا اقدامات برای خودکشی را در برخی کودکان، نوجوانان و جوانان در چند ماه ابتدایی درمان افزایش دهند. هرگونه نگرانی باید همواره با پزشک در میان گذاشته شود، از جمله تصمیم برای قطع مصرف داروهای ضد افسردگی.

الکتروشوک درمانی

موارد افسردگی شدید که واکنشی به دارو نشان نداده‌اند ممکن است با الکتروشوک درمانی (ECT) قابل بهبود باشند؛ این روش به خصوص برای افسردگی روانی موثر است.

ورزش و درمان‌های دیگر

ورزش‌های هوازی ممکن است در برابر افسردگی خفیف موثر باشند زیرا باعث افزایش میزان اندورفین شده و نوراپی نفرین انتقال دهنده عصبی که مرتبط با خلق و خوی است را تحریک می‌کند.

درمان‌های تحریک مغز از جمله شوک درمانی نیز در افسردگی شدید مورد استفاده قرار می‌گیرند. تحریک مغناطیسی مکرر مغز پالس‌های مغناطیسی به مغز ارسال می‌کند که ممکن است در اختلال افسردگی شدید اساسی موثر باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *